YÜZÜSTÜ GİDİYORUZ....

Pıtırcıklarımı düz bir zemine koyup, ayaklarına destek veridiğimiz zaman sürünebiliyorlar. Sürünürken zorlanmalarını bir görseniz sanki çok büyük işler yapıyorlar. Dünya için küçük ama benim pıtırcıklarım için en zor iş değil mi?

İKİ HAVAYI GÜZEL GÖRDÜK....

Havayı güzel görünce önce kızımı sonra oğlumu hava almaya çıkarttım. Sanki bahardan kalma bir hava var dışarda.

BABANNEMİZ GELDİ....

Annannemizin hasta olması ile babannemiz geldi.Annannemizi izne çıkarttık ve Zonguldak'a yolladık. Biraz izinli olacak. :-))))

Babannemiz çok özlemiş pıtırcıkları onlarla çok keyifli vakit geçirip, usanmadan sıkılmadan nazlarını çekip her istediklerini yapıyor.İyi ki annelerimiz ve bizi seven kocaman bir ailemiz var.

BİLGE NENEMİZ VE HALAMIZ GELDİ ve GİTTİLER....

Canım Elifciğim; Ebru Ablacığım sınavlarım bitsin ilk işim o pıtırcıkları mıncıklamaya gelmek olacak dedi ve geldi.Elifciğime ve Bilge Yengeciğime çok teşekkür ediyorum. Bana çok güzel 3 gün yaşattılar.Resmen 3 gün boyunca cocuklarım yoktu. Onlar herşeyleriyle ilgilenirken, ben elimi kolumu sallaya sallaya gezdim ve alışveriş yaptım.

HIZIMIZI ALAMADIK İSTİNYE PARKTAYIZ.....

GÜZELCEHİSARDA KAHVALTI....

Çılgın kadınlar yine sabah gözlerini acar açmaz kendilerini güzelcehisar'da kahvaltıda buldular.Bize yardımcı olan pıtırcıklarıma çok teşekkür ederim. Her yerde uslu durdular.(Maşallah diyelim lütfen)

İLK CADDE TURUMUZ....

Sabah erkenden kalkıp kahvaltı yapılır ve soluk cadde de alınır.Caddenin bütün kaldırım taşlarına ayak izimizi bıraktık. :-))))) Aslında eve dönmeyecektik ama uyku saatimiz gelmiş.

6 YIL ÖNCE BUGÜN ....

6 yıl önce bugün canım babacığımı kaybettik.İnsanın tatlı günleri nasıl koşarak geçiyorsa acı günlerin üzerinden de zaman öyle geçiyor. Sanki tüm olanlar dün gibi  gözlerinin önünde. Sevgili babacığımın çatıdan düştü telefonu gelip nasıl yollara düştüğümüzü ve geçmek bilmeyen ilk 48 saat ve sonrasında ha bugün uyandırılacak ha yarın uyandırılacak diye her sabah hastaneye koşuşumuzu hatırlıyorum. 10 ocak 2005 de hastaneye yatıp 10 gün boyunca geçmek bilmeyen zaman karşısında 20 Ocak 2005 saat 21:45 de canım babacığımın öldü haberini almak anlatılmaz bir acıydı. İnsanlara allah sıralı ölümler versin.
Seni çok seviyor ve özlüyoruz babacığım......

YERDE OYUN HALISI....

Pıtırcıklarım kendi eksenleri etrafında dönebildikleri için yere uzun süredir sakladığım yorganımızı serdik. Onlarla yerde daha konforlu vakit geçiriyoruz.

ANNE BIRAK BEN BİBERONUMU TUTARIM KOCAMAN ADAM OLDUM :-)))