27 Mayıs 2010
26 Mayıs 2010
YILLAR SONRA ÖĞRENDİMKİ...
Yıllar sonra öğrendim ki;
Kimseyi sizi sevmeye
zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan
yapabilirsiniz,
gerisini karşı tarafa bırakırsınız.
Öğrendim ki;
Güveni geliştirmek
yıllar alıyor,
yıkmak bir dakika.
Öğrendim ki;
Sevimlilik yaparak 15 dakika
kazanmak mümkün
ama sonrası için bir şeyler
bilmek gerek.
Öğrendim ki;
Kendini en iyilerle
kıyaslamak değil,
kendi en iyinle
kıyaslamak sonuç getirir.
Öğrendim ki;
İnsanların başına ne
geldiği değil,
O durumda ne yaptıkları
önemli.
Öğrendim ki;
Olmak istediğin insan olabilmen,
çok vakit alıyor.
Öğrendim ki;
Bütün sevdiklerinle
iyi ayrılman gerek.
Hangisi son görüşme
olacak
bilmiyorsun.
Öğrendim ki;
Sen tepkilerini kontrol edemezsen,
tepkilerin hayatını kontrol eder.
Öğrendim ki;
Kahraman dediğiniz insanlar,
bir şey yapması gerektiğinde;
Yapılması gerekeni,
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.
Öğrendim ki;
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.
Öğrendim ki;
İki insan aynı şeye bakıp,
tamamen farklı şeyler
görebilir.
Öğrendim ki;
Bazı insanlar sizi çok
seviyor,
ama bunu nasıl
göstereceğini bilmiyor.
Öğrendim ki;
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar,
daha uzun yol yürüyor.
Öğrendim ki;
anlatmak ve yazmak ruhu
rahatlatır.
Öğrendim ki;
Hiç tanımadığın insanlar iki saat içinde
senin hayatını değiştirir…
Öğrendim ki;
Karşısındakini kırmamak ve
inançlarını savunmak arasında,
Çizginin nereden geçtiğini
bulmak zor.
Öğrendim ki;
aşk kelimesi ne kadar çok
kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.
Öğrendim ki;
gerçek arkadaşlar arasına
mesafe girmez,
gerçek aşklarında…
Öğrendim ki;
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun,
pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.
Öğrendim ki;
Ne kadar yakın olurlarsa olsunlar,
en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir,
onları affetmek gerekir.
Öğrendim ki;
aile hep insanın yanında olmuyor,
akrabanız olmayan insanlardan ilgi sevgi
ve güven öğrenebiliyorsunuz,
aile her zaman biyolojik değil.
Öğrendim ki;
Bazen başkalarını affetmek
yetmiyor,
Bazen insanın kendisini
affedebilmesi gerekiyor.
Öğrendim ki;
İki kişi münakaşa ediyorsa,
bu birbirlerini sevmedikleri
anlamına gelmez.
etmeleride sevdikleri
anlamına gelmez.
Öğrendim ki;
her problem kendi içinde bir
fırsat saklar,
ve problem fırsatın yanında
cüce kalır.
ŞİİR : ATAOL BEHRAMOĞLU
Kimseyi sizi sevmeye
zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan
yapabilirsiniz,
gerisini karşı tarafa bırakırsınız.
Öğrendim ki;
Güveni geliştirmek
yıllar alıyor,
yıkmak bir dakika.
Öğrendim ki;
Sevimlilik yaparak 15 dakika
kazanmak mümkün
ama sonrası için bir şeyler
bilmek gerek.
Öğrendim ki;
Kendini en iyilerle
kıyaslamak değil,
kendi en iyinle
kıyaslamak sonuç getirir.
Öğrendim ki;
İnsanların başına ne
geldiği değil,
O durumda ne yaptıkları
önemli.
Öğrendim ki;
Olmak istediğin insan olabilmen,
çok vakit alıyor.
Öğrendim ki;
Bütün sevdiklerinle
iyi ayrılman gerek.
Hangisi son görüşme
olacak
bilmiyorsun.
Öğrendim ki;
Sen tepkilerini kontrol edemezsen,
tepkilerin hayatını kontrol eder.
Öğrendim ki;
Kahraman dediğiniz insanlar,
bir şey yapması gerektiğinde;
Yapılması gerekeni,
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.
Öğrendim ki;
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.
Öğrendim ki;
İki insan aynı şeye bakıp,
tamamen farklı şeyler
görebilir.
Öğrendim ki;
Bazı insanlar sizi çok
seviyor,
ama bunu nasıl
göstereceğini bilmiyor.
Öğrendim ki;
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar,
daha uzun yol yürüyor.
Öğrendim ki;
anlatmak ve yazmak ruhu
rahatlatır.
Öğrendim ki;
Hiç tanımadığın insanlar iki saat içinde
senin hayatını değiştirir…
Öğrendim ki;
Karşısındakini kırmamak ve
inançlarını savunmak arasında,
Çizginin nereden geçtiğini
bulmak zor.
Öğrendim ki;
aşk kelimesi ne kadar çok
kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.
Öğrendim ki;
gerçek arkadaşlar arasına
mesafe girmez,
gerçek aşklarında…
Öğrendim ki;
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun,
pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.
Öğrendim ki;
Ne kadar yakın olurlarsa olsunlar,
en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir,
onları affetmek gerekir.
Öğrendim ki;
aile hep insanın yanında olmuyor,
akrabanız olmayan insanlardan ilgi sevgi
ve güven öğrenebiliyorsunuz,
aile her zaman biyolojik değil.
Öğrendim ki;
Bazen başkalarını affetmek
yetmiyor,
Bazen insanın kendisini
affedebilmesi gerekiyor.
Öğrendim ki;
İki kişi münakaşa ediyorsa,
bu birbirlerini sevmedikleri
anlamına gelmez.
etmeleride sevdikleri
anlamına gelmez.
Öğrendim ki;
her problem kendi içinde bir
fırsat saklar,
ve problem fırsatın yanında
cüce kalır.
ŞİİR : ATAOL BEHRAMOĞLU
25 Mayıs 2010
23 Mayıs 2010
21 Mayıs 2010
GÜLDEN, TUNA VE BEN EMİNÖNÜ
Tuna’cığım tutturdu yiyenlerimin şeker organizasyonunu ben yapacam diye.Gülden, Tuna ve ben 2 gün soluğu Eminönünü’nde aldık.Aslında vakit olunca İstanbul’da yapacak o kadar çok şey var ki…
Yanımda olan canım arkadaşlarıma teşekkürler….
Yanımda olan canım arkadaşlarıma teşekkürler….
19 Mayıs 2010
2010 1. PİKNİK ORGANİZASYONUMUZ
Tatil olurda evde durabilir miyiz?. Binnur’cuğumuzun organizasyonuyla Polenezköy’e pikniğe gittik ve bol bol oksijen aldık.Emeği geçen herkese teşekkürler….…
18 Mayıs 2010
GÜLTENLER….
Canım arkadaşlarım beni çok merak ettikleri için daha Manisalardan bizleri ziyarete geldiler.
Teşekkür ederiz….
14 Mayıs 2010
DR.KONTROLÜMÜZ
21. haftalık dr. kontrolümüzde her şey yolunda.Artık tüm uzlarınız belirginleşmiş hatta 3 boyutluda nerdeyse yüzleriniz gözüküyor.Birinizin eli diğerinizin ayağı derken dr. bile şaşırdı hangisi hanginizin diye.Ama bir taneniz 5 parmağını açtı ve bize gösterdi.
Allah’ıma binlerce şükür olsun ki her şey yolunda…
Allah’ıma binlerce şükür olsun ki her şey yolunda…
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)