HASTANE...

KARIŞIK...

VE SONUNDA...

Sonunda beklenen gün geldi. Pıtırcıklarımı Ramazan Bayramından bir gün önce elime aldım. Doğum sabahı hissettiklerimi anlatmam o kadar zorki bir tarafda korku ama bir tarafda bir an önce pıtırcıklarıma kavuşma heyacanı vardı. Sabah 8 de doktorumuzun gelmesi ile pıtırcıklarımın kalp sesi için nts ye bağlandık ve 8:15 de ameliyathaneye aldılar. Beni tanıyanların tahmin ettiği gibi iki göz iki çeşme ameliyathaneye gittim.Ama o kadar güzel bir duygu ki bu hastane koridorunda tüm sevdiklerim ve ailem vardı.(Tabi onlarıda ağlatmayı başardım)İlk olarak kızım Defne 8:46 da daha sonra oğlum Mert 8:47 de DÜNYAYA MERHABA  dediler.Ameliyathanede ayılmayı beklerken gözlerimi açtığımda ilk sorduğum soru çocuklarım nasıl? Doktor hanım ikisininde çok sağlıklı olduğunu söyleyince üzerimden büyük bir yük kalkmış gibiydi.Daha sonra  odaya çıktım.Odaya çıktığımda pıtırcıklarım gelmemişti. Daha sonra geldiler ve kalbim heyacandan yerinden çıkacak gibiydi.Onları gördüğüm an hissettiklerimi anlatamam. Bunlar dünyanın en tatlı varlıklarıydı(Tabi yılana yavrusu güzel gelir:-))))Kızım siyah saçlı ve küçüçük, oğlum ise aşkımın kopyası sanki birileri küçültüp Fatih'i oraya koymuş ama ikiside birbirinden tatlı.Bundan sonra tüm hayatımız bu iki güzelle olacak.Şimdiden sizleri çok seviyorummmmmmmmmmmmmmmmmm

VE DOĞUM SABAHI...

ARTIK SAATLER KALDI...

EVDE AİLECEK...

37.HAFTA

EVİN BÜYÜK KIZI KARDEŞLERİNİ BEKLİYOR...

TUNA VE İSMAİLCİĞİMİZDE İFTAR VE DOĞUM GÜNÜ

Son doktor kontrolümüz

Uzun soluklu yolculuğumuzun sonuna geldik. Son kez doktor kontrolümüze gittik ve herşeyin iyi gittiğini öğrenip doğum tarihimizi belirlerdik.Pıtırcıklarımızın kilosu ve  sularının yerinde olmasıyla doktor 8 Eylül Çarşamba sabahını doğum tarihimiz olarak belirledi.(Medical Park 08:30 allah nasip ederse)

Muayneden çıktıkdan sonra bir garip oldum çünkü bir sonraki randavu için tarih almaya alışan biz şimdi doğum tarihi aldık. Hem sevindim hem korktum galiba ilk defa doktor kontrolünden sonra kimse ile görüşmek istemedim.Aslında herşeyi bilmemene rağmen duymak ağır geldi bana. Bilmiyorum onlardan ayrılma duygusumu yada yeni yaşamın nasıl olacağı duygusumu bilemedim. Bildiğim tek şey garip olup korktuğum.....

Şirkete uğrayıp bir iki arkadaşımı görmek iyi geldi bana....